^0^ Take it Easy ^0^

"ของขวัญที่สำคัญที่สุดของคุณคืออะไร?
สำหรับเขา…คือ…เธอ"

เมื่อวันอาทิตย์ที่ผ่านมา มีโอกาสได้เดินเข้าโรงหนัง (หลังจากไม่ได้เข้าไปมา 2 เดือนเต็มๆ) และเลือกดูเรื่อง Happy Birthday (ที่รักตามใจเราอีกตามเคย)

ใจหนึ่งก็อยากดู The Day The Earth อีกใจก็อยากดู HBD แต่ที่เลือกดู HBD เพราะเห็นว่าเป็นพงษ์พัฒน์กำกับ และคนเล่นก็เป็นพระ-นางจาก Me Myself ด้วย อีกอย่างเห็นใครๆ บอกว่า ดูแล้วร้องไห้ อืม...อารมณ์ชั้นก็อยากจะร้องไห้พอดี

เรื่องย่อๆ...เพราะหนังสือท่องเที่ยวเล่มหนึ่งที่เต็มไปด้วยภาพสวยงามแต่กลับมีลายมือเขียนของคนๆ หนึ่งปรากฎอยู่ เต็น (อนันดา เอฟเวอริ่งแฮม) ช่างภาพนิตยสารท่องเที่ยว เห็นแล้วหงุดหงิดใจ ด้วยความอยากรู้ว่าเป็นใครจึงเขียนโต้ตอบและเฝ้าดู และ ณ ปางอุ๋ง นี่เองที่ทำให้เต็นได้พบกับเภา (แอม ฉายนันท์) ไกด์สาว ซึ่งเขาได้รู้ว่าเป็นเธอนี่ล่ะที่ฝากลายมือไว้ในหนังสือเล่มนั้น หลังจากปะทะคารมกันหอมปากหอมคอ และนั่นก็กลายเป็นจุดเริ่มต้นแห่งความรู้สึกดีๆ จนกระทั่งแปรเปลี่ยนเป็นความรัก และแล้วในวันเกิดของเต็น เหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น ซึ่งเป็นเหตุให้เต็นต้องละทิ้งทุกอย่างมาเพื่อดูแลเภาตามคำสัญญาที่เขาได้ให้กับเภาไว้ว่าจะ "ดูแลกันไปจนวันตาย" เขาได้ทำพร้อมๆ กับที่เขาเฝ้าภาวนาให้ของขวัญชิ้นล้ำค่าที่สุดของเขากลับคืนมาเป็นดั่งเดิม

ความคิดเห็น...ชอบเนื้อหาของเรื่องนี้นะ แต่ขอติเรื่องการดำเนินเรื่องที่อืดไปนิด แต่ก็ไม่เสียอรรถรสมากนัก คงเพราะการเรียบเรียงฉากทำได้ดี ดูแล้วไม่งง เป็นหนังโรแมนติดซึ้งๆ แรกๆ อารมณ์แบบตลกดี กวนว่ะ แต่พอดูไปซักเกือบชั่วโมง อารมณ์หวานๆ ก็สะดุดกึกทันที แบบว่าถ้าใครไม่ตั้งตัวอาจมีช็อคได้ และหลังจากนั้นไม่ต้องบรรยายอะไรมาก เสียอย่างเดียว ชั้นไม่ร้องไห้เผาเต่าแบบตอนดู Me Myself ก็เท่านั้น ซึ้งนะคะ แต่น้ำตาไม่ไหล

ส่วนตัว...ดูหนังเรื่องนี้จบทำให้เรามีคำถามในใจ ซึ่งก็เป็นคำถามเดียวกับที่ที่รักของเราเคยตั้งไว้ เป็นคำถามที่ตอบยาก เพราะเราเองก็ไม่รู้ว่าอนาคตข้างหน้าเราจะทำได้อย่างที่รับปากไว้มั้ย

...ถ้าคนที่คุณรักไม่สามารถทำอะไรได้เลย (พิการ-อัมพาต) คุณจะดูแลเขาไปจนวันที่ตายจากกันมั้ย...

ไม่ต้องตอบเราก็ได้นะ คิดไว้ในใจ และก็ไม่จำเป็นต้องจบคำถามปุ๊บก็ตอบปั๊บ อยากให้ลองทบทวนให้ดีๆ ว่าจริงๆ แล้วเราต้องการทำอย่างที่เราตอบหรือไม่ ยอมรับว่าความรักของบางคนมีค่าแตกต่างกัน ทุกอย่างอยู่ที่ตัวบุคคลและความรู้สึกมากกว่า

แล้ว...คุณคิดว่ามันเป็นการทรมานคนที่เรารักเกินไปมั้ย ในเมื่อคนที่เรารักนั้นไม่อาจมีลมหายใจได้อีกแล้ว...

และนี่ก็อีกคำถามหนึ่งที่สะกิดใจ...เมื่อรักก็ย่อมไม่อยากให้คนที่เรารักต้องจากเราไป แต่เราจะยอมไหมหากเรายังดึงรั้งเขาไว้ ทั้งๆ ที่เขาไม่อาจรับรู้อะไรอีกแล้ว เราจะยอมรับความเปลี่ยนแปลงนั้นได้มั้ย

และ...เราดีพอที่จะเป็นคนรักของเขา/เธอหรือยัง...

บางครั้งการให้เราก็ย่อมหวังสิ่งตอบแทน เช่นเดียวกับ ความรัก เรารัก-ชอบคนๆ หนึ่ง เราก็อยากให้คนๆ นั้นรัก-ชอบเรากลับมาบ้าง และนั่นจึงเป็นบทสรุปของการกระทำหลายๆ อย่างที่แสดงออกในขณะที่เราคบหากับใครสักคนอย่างจริงจัง พร้อมๆ กับตั้งคำถามว่า "เราดีสำหรับเขาหรือยัง"

ทุกคำถามที่เกิดขึ้นเก็บไว้ตอบกับคนที่คุณรักเถอะ เพราะเชื่อว่าสักวันคุณต้องได้ตอบคำถามเหล่านั้น

ตอนนี้ เราก็จงรักษา "ความรัก" ที่มีอยู่ให้ยาวนาน

ปล.1 เธอคือความฝันในใจฉัน เพียงความฝันที่แสนไกล
ดั่งคว้าดาวบนฟ้าไกล ไม่มั่นใจจะคว้า
เปรียบดั่งดอกไม้แห่งความหวัง มีความฝันที่กว้างใหญ่
หากแม้เธอเพียงเข้าใจ ฉันมั่นใจสักวัน

ปล. 2 พรุ่งนี้ทำงานวันสุดท้ายก่อนปิดปีใหม่ ดีใจจัง

ปล. 3 เราได้ของขวัญจากพี่ที่ออฟฟิศ
พอเห็นห่อมาร์คแอนด์สเปนเซอร์เลยไม่กล้าแกะ...
แต่ที่แน่ๆ กำลังปั่นเจ้าของขวัญให้ที่รักอยู่

MerrY X Mas ทุกๆ คน

KimBerrY